سلام به همه دوستای گلم

تقریبا یه سالی میشه دارم وبلاگ روشن تر از ستاره رو آپ میکنم.تواین یه سال خیلی چیزارو یاد گرفتم و هنوز خیلی راه مونده تا چیزای دیگرم یاد بگیریم.تو این یه سال که شاید بگم بدترین سال تو عمرم بود خیلی اتفاقا افتاد .البته اینم بگم هم خوب بود هم بد ولی خاطرات بد بیشتر بود .من جمله فوت مادر بزرگم. مرگ دختر عموی مهربونم که هنوز باورم نشده مرده..مرگ پسر دایی ناتنیم و پسر خاله ی اون که هر سه تاییشون ۲۰ سال بیشتر نداشتن و چند تا دیگه که وحشتناک روی همه ی ما تاثیر گذاشت. از یه طرف باعث شد ما بیشتر به یاد مرگ بیافتیم و از طرفی نبودشون همه رو آزار میده.خلاصه جونم براتون بگه که الانم که دارم این نوشته هارو مینویسم همایون (شجریان) داره میخونه

نه بسته ام به کس دل نه بسته کس به من دل  

چو تخته پاره بر موج رها رها رها من

عاشق صدای همایونم واقعا زیبا میخونه

دلم گرفته ای دوست هوای گریه با من .....

تو این یه سال خیلی ها با من و عقایدم موافق بودن و بعضیا واقعا کم لطفی میکردن و واسه اینکه حال منو بگیرن از هر دری وارد میشدن .نمیدونم چرا؟ به هر حال من هر وقت آپ میکردم واسه آپ کردنم دلیل داشتم و هر چی تو ذهنم بود بدون حتی یه ذره ریا(اینو خدا میدونه) همون لحظه مینوشتم ولی......نمیدونم آپ بعدی چه وقتو چه روزیه.باید بشینم درسامو بخونم.اگه کوتاهی از من بوده شخصا عذر میخوام ولی اگه از شما بوده .....خب دیگه خیلی حرف زدم.تولد وبلاگمو به همتون تبریک میگم.از خدای مهربون میخوام همه ی ما رو عاقبت به خیر کنه و البته بعضیارو هدایت.علی علی